گویلی:

واقعه مرگ : فنا و نیستی یا بقا و هستی



به گزارش بخش خبر وبسایت تبیان کردستان، کارشناس امور قرآنی استان طی یادداشتی به بررسی واقعه مرگ  و رابطه آن با فنا و نیستی و یا بقا و هستی پرداخت.

متن کامل یادداشت بدین شرح است:
این حقیقت که روزی خوب و بد  ، پیر و جوان همه را در بر می گیرد و به کام خود فرو می بلعد چیست؟ و دیدگاه و تصور انسانها در مورد آن چگونه است؟ اگر از یکایک انسانها در مورد مرگ پرسیده شود که آن را چگونه می بینند به طور حتم مرگ را حادثه ای ناگوار و واقعه ای تلخ می پندارند که فرزند را از پدر ، مادر را از فرزند و پدر را برای همیشه از خانواده جدا می کند و به عنوان واقعه ای ناخوشایند به آن نگاه می کنند و ترس از مرگ همیشه به همراه انسانها بوده و هست چون از آن به عنوان نیستی و نابودی نام می برند.

اما مرگ از دیدگاه علما و حکما برخلاف تصور عامه مردم به معنای نیستی نمی دانند بلکه آن را حقیقتی معنا می کنند که انسان را از یک مرحله به مرحله دیگر منتقل می کند و مرگ را ضرورتی می دانند که شیرین ترین لذت دنیا را با آن معاوضه نمی کنند چون با وجود آن از مرحله پست دنیا به مرحله خیر عقبی نائل می آیند.
اگر کسی منابع و مراجع دینی که مباحث مربوط به مرگ را بیان کرده مورد بررسی و کنکاش قرار دهد خواهد فهمید که مرگ امری طبیعی و جزء لاینفک عالم طبیعت است و با شنیدن مرگ دیگران و نزدیکترین افراد خانواده و تفکر در مورد مرگ خود ، زندگی و مرگ را پوچ و بی هدف نمی داند بلکه آن را دارای هدف و مقصودی می داند که خداوند برای ما مقرر فرموده است. با مطالعه آموزه های دینی خواهیم دانست که مرگ پایان زندگی نیست بلکه شروع مرحله ای از مراحل زندگی دیگر است.

 انسان با مرگ نمی میرد بلکه زنده می شود و از یک مرحله به مرحله دیگر خواهد رفت. انسان همواره در طول مسیر حرکت به عوالم دیگر است و آنچنان که مراحلی از عوالم دیگر را در پیش رو دارد مراحلی را پشت سر گذاشته است ؛ عالم اصلاب پدران ، عالم ارحام مادران ، عالم دنیا ، عالم برزخ و بعد از آن عالم آخرت است.

بنابراین انسان به دنیا نیامده است که بعد از دنیا از بین برود بلکه با مرگ از این عالم دنیا به عالم دیگر که برزخ نام دارد کوچ خواهد کرد و با رفتن به عوالم برزخ و قیامت به کمال و جاودانگی و ابدیت خواهد رسید. حقیقت دیگر راجع به مرگ آن است که انسان در عالم طبیعت زندگی و رشد و نمو پیدا می کند اما جزو عالم طبیعت نیست انسان موجودی ملکوتی است که طی یک سیر نزولی از عالم الهی به عالم خاکی منتقل شده و بعد از مدتی زندگی در این عالم خاکی دوباره به عالم اصلی خود که ملکوت است رجوع می کند و انسانی که از اصل خویش جدا شده است از طریق مرگ دوباره به لقاءالله واصل خواهد شد.

موجودات دیگر به مانند جمادات ، نباتات و حیوانات زاده طبیعت و جزو طبیعت دنیا هستند اما انسان موجودی است که با وجود اینکه در عالم دنیا زاده شده و در عالم طبیعت زندگی می کند اما به این عالم دنیا تعلق ندارد و در یک سیر صعودی از عالم دنیا به ملکوت اعلی متصل خواهد شد.
بنابراین بر اساس آموزه های دین می توان به این نتیجه رسید که مرگ به معنای فنا و نیستی نیست بلکه عین بقا و هستی است که همه باید طعم آن را بچشند و نتیجه اعمال خود را در عوالم بعدی ببینند.

احمد گویلی، کارشناس امور قرآنی اداره کل تبلیغات اسلامی استان







انتهای خبر/